Eskişehir'in Sivrihisar ilçesinde, kökleri Frigler dönemine kadar uzanan ve yaklaşık 1600 yıllık bir geçmişe sahip olduğu belirtilen Sivrihisar cebesi geleneği, günümüzde hala büyük bir titizlikle yaşatılmaya çalışılıyor. Baba mesleği olan kuyumculuğu sürdüren Hüseyin Altay, geçmişte askerlerin zırh örgüsü olarak kullandığı bu tekniğin, zamanla değerli bir takı sanatına dönüştüğünü ifade ediyor.
Tamamen el emeğiyle üretilen bu özel takıların yapım süreci oldukça zahmetli bir çalışma gerektiriyor. Altın külçelerinin eritilip tel haline getirilmesiyle başlayan süreç; örgü, yıkama, tarama, kilit, cila ve yaldız gibi birçok aşamadan oluşuyor. Bir ürünün tamamlanması ise ortalama 3 ile 4 gün arasında zaman alıyor. Altay, bu ürünlerin üretiminde genellikle 22 ayar altın tercih edildiğini ve bölgedeki evlilik geleneklerinde önemli bir yer tuttuğunu belirtiyor.
Ürünlerin fiyatları ise kullanılan malzeme miktarına ve işçilik detaylarına göre farklılık gösteriyor. Standart modellerin fiyatları 600 bin ile 1 milyon lira arasında değişirken, elmas gibi değerli taşların kullanıldığı özel tasarımların fiyatı 1 milyon 700 bin liraya kadar çıkabiliyor.
Günümüzde hızla gelişen yapay zeka ve otomasyon teknolojilerinin mesleği tehdit edip etmediği sorusuna yanıt veren Altay, bu sanatın tamamen insan ustalığına dayandığını vurguluyor. "Bu meslek el emeği ve ustalık istiyor" diyen Altay, genç nesillere bu zanaatı öğreterek kültürel mirasın korunması gerektiğini ve teknolojinin bu tür geleneksel el işçiliğini bitiremeyeceğine inandığını ifade ediyor.
